Lęk separacyjny

➡️ Czym jest lęk separacyjny?
Lęk separacyjny to stan, gdy pies nie potrafi zostawać sam w domu lub nie potrafi być odizolowany od domowników albo nie potrafi rozstawać się z jedną konkretną osobą. Lęk separacyjny jest to bardzo poważna sprawa ponieważ jest on związany z uczuciem przetrwania i walki o życie u psa, towarzyszy mu ogromny stres, pies wpada nawet w panikę.
❗Typowymi cechami lęku separacyjnego są:
– niszczenie okien i drzwi, ponieważ pies próbuje się wydostać z pomieszczenia;
– niszczenie przedmiotów należących do właściciela, ponieważ ich zapach pozwala psu poczuć się nieco bezpieczniej, a samo gryzienie umożliwia psu rozładowanie emocji;
– przeraźliwe wycie, szczekanie, ślinienie się, nerwowe bieganie, apatia, załatwianie się w domu, wylizywanie się, samookaleczanie.
❗Nie zawsze jednak takie zachowania oznaczają lęk separacyjny. Często oznaczają one złość z powodu tego, że właściciel wyszedł z domu bez swojego czworonoga lub wręcz radość separacyjną bo w końcu pies może robić coś czego mu nigdy nie wolno przy właścicielu (np. gryźć i rozszarpywać). Takie zachowania wynikają najczęściej z niezaspokojenia potrzeb, nudów lub braku ruchu.
Generalnie dla psa nie jest czymś naturalnym zostawanie samemu w domu bo psy są zwierzętami społecznymi. Zazwyczaj psy zostawały same na jakiejś otwartej przestrzeni ale nie w domu, dlatego bardzo ważne jest, żeby od początku w mądry sposób uczyć je samotności.
Co jest najczęstszą przyczyną lęku separacyjnego?
🐕‍🦺 przyklejenie szczeniaczka do właścicieli. Czyli kupujemy sobie szczeniaczka, bierzemy od razu dużo urlopu albo pracujemy zdalnie i jesteśmy z tym psiakiem 24h/ dobę, wszędzie go ze sobą zabieramy a potem nagle go zostawiamy samego często nawet na 8 godzin (ten temat dotyczy tak samo tzw. piesków covidowych).
🐕‍🦺 geny, skłonność do reakcji lękowych może być przekazywana genetycznie.
🐕‍🦺 czasami psy są związane za bardzo z jedną konkretną osobą i ich poczucie bezpieczeństwa jest budowane tylko wokół niej i jak ta osoba znika to ich poczucie bezpieczeństwa się rozpada.
➡️ Jak uniknąć lęku separacyjnego:
🦮 bierzemy psa z hodowli albo ze schroniska i od początku uczymy go samotności, tylko wrzucamy go w takie sytuacje z którymi on będzie w stanie sobie poradzić, bardzo dobrze sprawdza się tutaj tzw. sygnał niedostępności właściciela;
🦮 przerywanie od samego początku ciągłego chodzenia krok w krok za właścicielem. Pies nie chodzi za nami dlatego, że jesteśmy tacy zajebiści tylko z braku poczucia bezpieczeństwa. Pozwalając na to uzależniamy psa od siebie. Dobrą metodą na nauczenie tego psa jest komenda „na miejsce”.
➡️ Co zrobić jak ten lęk separacyjny się już pojawi?
Praca z tym problemem jest tak naprawdę na wielu płaszczyznach.
🐕 Po pierwsze uczymy psa nabywania kompetencji radzenia sobie ze stresem w ogóle i stworzenia mu takiego środowiska, żeby on był w stanie poradzić sobie ze stresem jak będzie całkiem sam.
🐕 Kolejną rzeczą (oprócz oczywiście nauki samotności i przerywania chodzenia krok w krok) jest odwrażliwianie samego wyjścia z domu właściciela. Po odpowiednio długim i konsekwentnym odwrażliwianiu psa na sygnały wyjścia z domu, jego emocje w tej sytuacji będą dużo spokojniejsze.
🐕 nie żegnamy się zbyt wylewnie z psem ale też w taki sposób się nie witamy. Nasze przyjścia i wyjścia powinny być dla niego jak najbardziej naturalne;
🐕 kontrolowanie uwagi poświęconej psu. Nie może być tak, że jak jesteśmy w domu to cały czas poświęcamy psu a potem nagle wszystko znika jak idziemy do pracy. Kluczowym słowem tutaj jest balans.
🐕możemy też przed wyjściem dać psu np. jedzenie na macie węchowej. Dla wielu psów stymulacja umysłowa, możliwość węszenia, lizania i gryzienia działa uspokajająco.